Ilustracja samolotu Malaysia Airlines MH370 otoczonego trzema świetlistymi kulami nad oceanem, nawiązująca do teorii teleportacji.

W skrócie →

Trzy tajemnicze kule otaczają Boeinga 777. Sekundę później potężny błysk pochłania samolot, który znika bez śladu. Czy świat zobaczył nagranie tajnej operacji wojskowej, czy perfekcyjnie przygotowaną mistyfikację? Po 12 latach zagadka lotu MH370 powraca ze zdwojoną siłą.

8 marca 2014 roku Boeing 777 linii Malaysia Airlines zniknął podczas lotu z Kuala Lumpur do Pekinu. Na pokładzie znajdowało się 239 osób. Ponad dwanaście lat później głównego wraku wciąż nie odnaleziono. Tymczasem w internecie powróciły dwa nagrania przedstawiające samolot otoczony przez trzy świetliste kule, który po nagłym błysku znika. Ashton Forbes twierdzi, że nie jest to katastrofa lotnicza, lecz demonstracja tajnej technologii teleportacji. W listopadzie 2026 roku jego teorię opisał amerykański magazyn „Rolling Stone”. Co naprawdę wiadomo o tej historii?

Lot, który miał zakończyć się w Pekinie

W nocy z 7 na 8 marca 2014 roku samolot Malaysia Airlines wykonujący lot MH370 wystartował z Kuala Lumpur.

Na pokładzie Boeinga 777-200ER znajdowało się 227 pasażerów i 12 członków załogi.

Boeing 777 Malaysia Airlines o rejestracji 9M-MRO startuje z lotniska w Los Angeles.
Boeing 777-200ER o rejestracji 9M-MRO startuje z Los Angeles 28 października 2013 r. Fot. Paul Rowbotham, Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0. Konwersja do WebP.

Podróż do Pekinu miała potrwać kilka godzin.

Jednak niedługo po opuszczeniu malezyjskiej przestrzeni powietrznej samolot przestał odpowiadać na standardowe próby kontaktu.

Zniknął z cywilnych systemów kontroli ruchu lotniczego, lecz późniejsze analizy danych radarowych i satelitarnych wskazały, że kontynuował lot jeszcze przez wiele godzin.

Ślady te skierowały poszukiwania ku południowej części Oceanu Indyjskiego.

Rozpoczęła się jedna z największych i najbardziej skomplikowanych operacji poszukiwawczych w historii lotnictwa.

Mapa Oceanu Indyjskiego z odcinkiem trasy MH370 zarejestrowanym przez radary, szacowanym dalszym przebiegiem, obszarem poszukiwań i miejscem znalezienia fragmentu na Réunion.
Historyczna mapa z 2015 r. Czerwona linia pokazuje trasę zarejestrowaną przez radary, żółty obszar przedstawia szacowany dalszy przebieg lotu, a niebieski oznacza ówczesny obszar poszukiwań podwodnych. Mapa Andrew Heneena, Wikimedia Commons, CC BY 4.0. Przekonwertowano z SVG do WebP.

Mimo wieloletnich wysiłków głównego wraku samolotu nie udało się odnaleźć.

I właśnie ta luka w naszej wiedzy stała się źródłem niezliczonych hipotez.

Dwa filmy, trzy świetliste kule i nagłe zniknięcie

Kilka tygodni po zaginięciu MH370 w internecie pojawiło się niezwykłe nagranie.

Widać na nim samolot lecący nad chmurami.

W pewnym momencie do maszyny zbliża się jasny, kulisty obiekt. Po chwili pojawiają się kolejne dwa.

Trzy kule zaczynają poruszać się wokół samolotu, wykonując pozornie skoordynowany manewr.

Nagle następuje intensywny błysk.

Samolot znika.

Malarska ilustracja Boeinga 777 nad chmurami z trzema świetlistymi kulami wokół samolotu.
Ilustracja koncepcyjna wygenerowana w ChatGPT, inspirowana internetową teorią o trzech orbach wokół MH370.

Drugie nagranie przedstawia podobne zdarzenie z perspektywy przypominającej kamerę termowizyjną wojskowego drona.

Dla części internautów filmy stały się potencjalnym dowodem zdarzenia, którego nie można wyjaśnić za pomocą zwykłej katastrofy lotniczej.

Pierwsze nagranie opublikowano w maju 2014 roku, a drugie kilka tygodni później. Nie zostało jednak wiarygodnie ustalone, że przedstawiają MH370 ani że powstały przy użyciu autentycznych wojskowych systemów obserwacyjnych.

Co istotne, ich pierwotne publikacje nie zawierały jednoznacznej, zweryfikowanej dokumentacji pochodzenia.

Przez lata filmy funkcjonowały na obrzeżach internetowych społeczności zainteresowanych UFO.

Dopiero w 2023 roku zaczęły zyskiwać ogromną popularność.

Wtedy na scenie pojawił się Ashton Forbes.

Kim jest Ashton Forbes?

Ashton Forbes to amerykański konsultant informatyczny z Minnesoty, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych propagatorów teorii dotyczącej rzekomej teleportacji MH370.

Według jego interpretacji oba nagrania pokazują to samo rzeczywiste wydarzenie, zarejestrowane z dwóch różnych perspektyw przez amerykańskie systemy wojskowe.

Forbes nie uważa trzech kul za pojazdy istot pozaziemskich.

Przeciwnie — sugeruje, że mogą być urządzeniami skonstruowanymi przez ludzi w ramach tajnego programu technologicznego.

Jego zdaniem obiekty wykorzystują zaawansowane zjawiska związane z plazmą, fuzją jądrową i manipulacją czasoprzestrzenią.

W tej wersji wydarzeń samolot nie spadł do oceanu.

Miał zostać przeniesiony w inne miejsce.

To niezwykle daleko idące twierdzenie, dla którego nie przedstawiono wiarygodnego potwierdzenia technicznego ani dokumentacji wojskowej.

Czy Stany Zjednoczone chciały zademonstrować swoją przewagę nad Chinami?

Jednym z najbardziej kontrowersyjnych elementów teorii Forbesa jest proponowany motyw operacji.

Według niego Stany Zjednoczone mogły wykorzystać zaginięcie MH370 jako demonstrację posiadania technologii pozwalającej natychmiastowo przemieszczać obiekty.

Adresatem takiego sygnału miały być Chiny.

W tej narracji samolot stał się obiektem tajnej operacji, a trzy świetliste kule miały pełnić funkcję urządzeń generujących efekt teleportacji.

Forbes łączy swoje rozważania również z ideą wykorzystania energii punktu zerowego, czyli pojęcia występującego w fizyce kwantowej.

Nie oznacza to jednak, że współczesna nauka potrafi wykorzystywać tę energię do teleportowania wielotonowych obiektów.

Nie ma publicznie zweryfikowanej technologii zdolnej przenieść w ten sposób samolot pasażerski.

Nie istnieje także wiarygodny dowód, że amerykańskie wojsko przeprowadziło taką operację.

Teoria pozostaje interpretacją przedstawianą przez Forbesa.

Co na to eksperci od efektów specjalnych?

Wraz ze wzrostem popularności filmów rozpoczęła się szczegółowa analiza materiałów.

Specjaliści od efektów wizualnych zwrócili uwagę na problemy z animacją, kompozycją obrazu i pochodzeniem niektórych elementów.

Jednym z najważniejszych odkryć było odnalezienie fotografii chmur odpowiadających tłu użytemu w nagraniu przypominającym obraz satelitarny.

W 2024 roku serwis Lead Stories przeprowadził porównanie klatek filmu ze zdjęciami dostępnymi w bibliotece materiałów dla grafików 3D.

Zidentyfikowano zgodność układu charakterystycznych chmur.

To mocny argument wskazujący, że przynajmniej część obrazu została złożona z istniejących materiałów graficznych.

Z kolei szwedzka telewizja publiczna SVT w 2025 roku przeanalizowała efekty wizualne wykorzystane w nagraniach, wskazując podobieństwa do komputerowych animacji i starszych efektów specjalnych.

Forbes odrzuca te ustalenia i utrzymuje, że filmy są autentyczne.

Problem polega na tym, że odrzucenie analizy ekspertów samo w sobie nie stanowi dowodu prawdziwości nagrań.

Aby uznać filmy za autentyczny materiał wojskowy, należałoby wykazać ich pochodzenie, uzyskać oryginalne pliki oraz przeprowadzić niezależną ekspertyzę.

Jak dotąd nie przedstawiono takiego łańcucha dowodowego.

„Rolling Stone” opisuje teorię teleportacji

11 listopada 2026 roku magazyn „Rolling Stone” opublikował artykuł poświęcony Ashtonowi Forbesowi i jego internetowej działalności.

Materiał zatytułowany „He Thinks Malaysia Air 370 Was Teleported. Thousands of People Believe Him” przedstawia historię człowieka, który zbudował wokół teorii teleportacji znaczną społeczność obserwatorów.

Publikacja jest interesująca z dwóch powodów.

Po pierwsze, pokazuje, jak daleko może rozprzestrzenić się alternatywna interpretacja niewyjaśnionego wydarzenia.

Po drugie, zwraca uwagę na rolę współczesnych technologii komunikacyjnych.

Dwa krótkie, niewiarygodnie wyglądające nagrania, których pochodzenie nie zostało potwierdzone, po latach stały się podstawą rozbudowanej opowieści o tajnych eksperymentach wojskowych.

Czy publikacja „Rolling Stone” jest dowodem, że amerykańskie media uznają możliwość teleportacji MH370?

Nie.

Magazyn opisuje teorię i jej zwolenników. Nie potwierdza przedstawionego scenariusza.

Sama obecność określonej hipotezy w znanym medium nie zmienia jej statusu dowodowego.

A co z fragmentami odnalezionego samolotu?

To jeden z najważniejszych problemów dla teorii teleportacji.

Chociaż główny wrak MH370 nadal pozostaje nieodnaleziony, na wyspach Oceanu Indyjskiego i u wybrzeży Afryki odkrywano fragmenty samolotów.

Najbardziej znanym znaleziskiem jest fragment skrzydła określany jako flaperon, odnaleziony w 2015 roku na wyspie Reunion.

Został zidentyfikowany jako pochodzący z zaginionego Boeinga 777 wykonującego lot MH370.

Nie wszystkie później znalezione przedmioty udało się przypisać samolotowi z takim samym stopniem pewności.

Zbliżenie pękniętego białego fragmentu znalezionego w Mozambiku, z czarnym oznaczeniem i widocznym nitem.
Fragment znaleziony w Mozambiku, który według ATSB niemal na pewno pochodził z samolotu 9M-MRO. Fot. Blaine Gibson, źródło Australian Transport Safety Bureau, Wikimedia Commons, CC BY 4.0. Przeskalowano i przekonwertowano do WebP.

Odkrycie flaperonu pozostaje jednak bardzo istotnym dowodem materialnym.

W połączeniu z analizą łączności satelitarnej wspiera scenariusz, według którego samolot zakończył lot nad południową częścią Oceanu Indyjskiego.

Nie rozstrzyga natomiast wszystkich szczegółów katastrofy.

Nadal nie wiemy z wystarczającą pewnością, co doprowadziło do zmiany trasy, co wydarzyło się na pokładzie i gdzie dokładnie znajdują się główne szczątki maszyny.

W 2026 roku poszukiwania nadal nie przyniosły przełomu

W marcu 2025 roku malezyjski rząd podpisał umowę z firmą Ocean Infinity na kolejną operację poszukiwawczą.

Wyznaczono obszar około 15 tysięcy kilometrów kwadratowych na południowym Oceanie Indyjskim.

Poszukiwania prowadzone w 2025 i na początku 2026 roku objęły około 7571 kilometrów kwadratowych dna w wyznaczonym sektorze.

Nie przyniosły odkrycia głównego wraku samolotu.

29 czerwca 2026 roku Malezja przedłużyła umowę z Ocean Infinity do 30 czerwca 2027 roku, aby umożliwić zbadanie pozostałego obszaru.

Oznacza to, że sprawa MH370 nadal pozostaje otwarta, choć dostępne dowody zdecydowanie silniej wspierają scenariusz zakończenia lotu w Oceanie Indyjskim niż teorię teleportacji.

Dlaczego teoria trzech kul wciąż fascynuje?

Historia MH370 zawiera kilka elementów, które szczególnie sprzyjają powstawaniu alternatywnych wyjaśnień.

  • Zaginął nowoczesny samolot pasażerski.
  • Na pokładzie znajdowało się 239 ludzi.
  • Przez wiele godzin nie było jasne, co stało się z maszyną.
  • Mimo wieloletnich poszukiwań nie odnaleziono głównego wraku.

W takiej sytuacji nawet niezweryfikowane materiały mogą sprawiać wrażenie brakującego elementu układanki.

Dwa filmy z trzema kulami proponują jednoznaczne, choć niezwykle sensacyjne wyjaśnienie.

W przeciwieństwie do skomplikowanych analiz radarowych, prądów oceanicznych czy komunikacji satelitarnej ich przekaz jest prosty: samolot znika na oczach obserwatora.

To właśnie siła takiego obrazu sprawia, że historia pozostaje popularna.

Nie oznacza to jednak, że najbardziej spektakularne wyjaśnienie jest najbardziej prawdopodobne.

MH370 – tajemnica, której wciąż nie rozwiązano

Ponad dwanaście lat po zaginięciu Boeinga 777 nie znamy wszystkich okoliczności tragedii.

Nie wiemy dokładnie, co wydarzyło się na pokładzie w ostatnich godzinach lotu.

Nie odnaleziono głównego wraku, a rodziny pasażerów i członków załogi nadal czekają na pełne wyjaśnienie.

Teoria Ashtona Forbesa jest częścią internetowej historii tego zaginięcia, ale nie zastępuje dowodów pochodzących z radarów, systemów satelitarnych i badań odnalezionych szczątków.

Wiele wskazuje na to, że oba słynne filmy są cyfrowymi kompozycjami.

Najważniejsza zagadka nadal pozostaje nierozwiązana.

Gdzie dokładnie zakończył się lot MH370 i co sprawiło, że jeden z najnowocześniejszych samolotów pasażerskich swojej epoki zniknął bez pozostawienia odnalezionego głównego wraku?

To pytanie jest wystarczająco niezwykłe, nawet bez teleportacji.

Źródła i dalsza lektura

  SeoHost.pl

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola oznaczone jako wymagane *